Never drive faster than the guardian angel can fly

Onder het motto 'ochtendstond heeft goud in de mond’ stonden we reeds om 5u paraat. Vandaag stond namelijk de trip van Baguio naar Manilla op het programma. Na een stevig ontbijt namen we afscheid van Father Eugène en Home Sweet Home. Met kleine oogjes kropen we in de vans voor een rit van 5u. We daalden af uit de bergen met als gevolg dat onze darmen het minder lastig kregen. Vandaag was het ook voor de Filipijnen een belangrijke dag, het was namelijk “Heroesday”. De kleine grote helden die geen aparte dag hebben, worden vandaag gevierd.

Onderweg kwamen we een begrafenisstoet tegen. Anders dan in België (of dit steeds zo is weten we niet) droegen ze hier geen zwart maar witte T-shirts. De doodskist werd door de straten van de dorpen gereden, gevolgd door een lange stoet van familie en vrienden en mensen op brommers.

De van onder leiding van Guido kon door een shortcut een halfuur voorsprong nemen op de rest. Dit gaf het voordeel dat Guido in de ellenlange rij kon aanschuiven om ons te registreren voor een boottocht naar de one hunderd islands. Na de registratie kropen we goedgehumeurd in de bootjes die ons naar het eerste tropische kleine eilandje brachten: Governors Island. Met een mooi uitzicht konden we genieten van ons middagmaal op het strand. Hierna gingen we de uitdaging aan om de oversteek te maken naar onbekend eiland. We genoten hier van de rust (lees: zonder toeristen) en de mooie schelpen. Met ons verzamelde buit keerden we terug. We haalden herinneringen op aan onze wandeldag in Batad en liepen de trappen omhoog naar het hoogste punt van het eiland en genoten we van het prachtige uitzicht. Terug beneden kropen we opnieuw in onze bootjes. Bij de tweede stop, ditmaal aan het Quezon Island, genoten we opnieuw van het verfrissende water. Dit eiland was duidelijk meer toeristisch dan het vorige.

Na onze verfrissende duik zetten we onze weg naar Manilla verder. Om 22:30 kwamen we aan op onze slaapplaats van CICM ‘MaryHill’. Hier genoten we van een prachtig uitzicht over Manilla by Night. Na deze lastige, maar ook leuke dag typen we deze blog terwijl onze ogen langzaam dichtvallen. 

Slaapwel & tot morgen

Aurélie & Ward

Kids healthfair - onze laatste dag in Baguio

Fris en monter –waarschijnlijk door de gezonde spanning voor wat nog komen zou- startten we onze dag met een vroeg ontbijt om zo reeds om half 8 op pad te trekken naar het Aurora Hill Health Center in Baguio. Hier werd vandaag een Kids Healthfair georganiseerd door geneeskundestudenten van de Saint Louis University (waardoor er ook een snel en blij terugzien was met Ruth, die ons in de eerste week van onze trip begeleidde). Daar aangekomen, wachtten we op het materiaal voor de dag dat geleverd werd volgens “Filippino time”. Zo kregen Saar B. en Aurélie de kans om samen met de 4^e jaars een korte introductie te geven omtrent dagelijkse hygiëne en gezonde voeding aan de reeds wachtende kindjes. Het inventief “Operatie Kwartier”, voor de geplande besnijdenis van de lokale jongens werd omgebouwd: in een kleuterklas deden de knutseltafels, afgedekt met krantenpapier, dienst als operatietafels. De spanning steeg toen duidelijk werd dat we na 1 observatie van een besnijdenis ook zelf, onder toezicht van een begeleidend oog, letterlijk de touwtjes in handen mochten nemen. Hier in de Filipijnen wordt besnijdenis uitgevoerd volgens de methode van de “dorsal slit”. Dit houdt in dat de voorhuid aan de voorzijde ingesneden wordt en enkele hechtingen geplaatst worden om de bloeding te stelpen. Ondanks de lokale verdoving bleef dit voor sommigen een zéér pijnlijke ervaring –wat we ons zelfs als meisjes kunnen inbeelden! Alle kinderen kregen na de ingreep voor 5 dagen antibioticum mee naar huis om mogelijke infecties te voorkomen en een zakje gevuld met tandpasta, zeep en andere middelen.

Na een deugddoend middagmaal, zaten we weer vol energie voor de eigenlijke Healthfair voor alle kinderen vanaf 4 jaar. Deze bestond uit 11 verschillende gezondheidspromotende standjes opgebouwd rond de randen van het basketbalplein. Ieder van ons kreeg, samen met enkele 3^e jaars Filipino studenten geneeskunde, een groepje van ongeveer 15 kinderen toegewezen, waarmee we het uitgestippelde parcours doorliepen.
Ten eerste werden de kinderen gewogen en gemeten. Hierdoor kon men de BMI alsook de positie van het kind in de gemiddelde groeicurve bepalen. Indien nodig werden de ouders op de hoogte gebracht om contact te kunnen opnemen met een arts.
Ten tweede werd spelenderwijze de mentale gezondheid getest. Praktisch bestond dit uit o.a. het zoeken van de letter I tussen een pagina gevuld met H’s, het lezen van kleuren getypt in een andere letterkleur en het aanduiden van een lichaamsdeel met het vernoemen van een ander.
Om de kinderen tussen de eerder educatieve standjes te ontspannen werd ook de “play-station” voorzien, waar ze naar hartenlust konden kleuren en spelen.
Gezonde voeding is ook een belangrijk aandachtspunt in de opvoeding van de kinderen. Daarom werden ze vertrouwd gemaakt met de voedingspiramide en de verschillende voedingsbestanddelen (vetten, suikers, koolhydraten en eiwitten ).
Ook aan de fysieke gezondheid werd gedacht: dit werd opgedeeld in een opwarming (stretching, jumping jacks, … ), een sportactiviteit (hoelahoepen, touwtje springen, limbo) en een cooling down (yoga for kids).
Om kinderen de gevaren van roken (dit ook voor secundair roken ) bij te brengen, toonden ze een animatiefilm, waarbij het effect van roken op de verschillende organen duidelijk visueel werd voorgesteld. Ook werd aan de hand van een experiment het verkleurend effect van rook op de longen getoond. De in- en uitgeademde rook van een brandende sigaret werd opgevangen in een fles, waarna de rook het papiertje op de dop verkleurde. Een ingenieus en doeltreffend experiment als je het ons vraagt!
Het laatste belangrijke luik van deze Healthfair was besteed aan persoonlijke hygiëne en verzorging. Zo werd de kinderen geleerd om correct de nagels te knippen, de handen te wassen en de tanden te poetsen. Bij elk kind werd een controle uitgevoerd naar de mogelijke aanwezigheid van luizen en/of eitjes. Indien er eitjes gevonden werden, dan kregen de kinderen een luizenshampoo mee naar huis. Waren er echter volwassen luizen, dan werden de haren daar ter plaatse gewassen. Ten slotte controleerden we de oren met een otoscoop ( = toestel om IN de oren te kijken). Moeders van kinderen bij wie een perforatie van het trommelvlies werd vastgesteld, werden aangeraden om een geneesheer te raadplegen.

Algemeen kunnen we stellen dat ieder van ons met een voldaan gevoel en een glimlach naar home sweet home terugkeerde. De liefde en vriendschap van zowel de Filipijnse studenten als van de kinderen sloeg ons allen met verstomming. Dat de Filipijnen naast letterlijk ook figuurlijk een warm land zijn, kunnen we nu wel met zekerheid besluiten.

Moe en voldaan van de stressvolle, maar o zo geslaagde dag, vormde de kokkin van Home sweet home de kers op de taart : PUREE !! En na een paar uurtjes zonder water kunnen we ons nu gaan douchen.

We love you !

Groetjes Maud en An-Sofie

P.S. voor wie wacht op foto's van de voorbije dagen: deze worden opgeladen eenmaal we in Manila zijn.

There is nothing so unequal as the equal treatment of unequals

Na een korte nacht en met een schorre stem door de karaoké gisterenavond, bezochten we vanmorgen het Health Service Office. Daar werden we ontvangen door een sympathieke vrouw die ons een presentatie gaf. Jammer genoeg kregen we heel vaak een vaag, onduidelijk, al dan niet verbloemend antwoord op onze talrijke vragen. Desondanks werd toch een duidelijk beeld geschept van hun doelstellingen en activiteiten.

Deze instelling probeert de gezondheidszorg te organiseren. Zij voorzien onder andere gratis medicatie maar zetten vooral in op preventie, informatie en educatie. Ze doen dit in  16 gezondheidscentra, 1 kliniek en 15 satellietklinieken. Die laatste zijn onderdelen van een kliniek die deel uitmaken van deze organisatie en proberen mensen uit verder gelegen regio’s te bereiken. Maandelijks organiseert men in deze centra een gezondheidsdag aan de hand van een uitgekozen thema. Deze maand biedt men zorg aan onder het thema “say yes to healthy behaviour”. Bovendien spitst men zich toe op verschillende doelgroepen zoals zwangere vrouwen, kinderen, adolescenten, chronisch zieken… De focus op zwangere vrouwen is vergelijkbaar met kind en gezin in België. Dit kan onderverdeeld worden in pre-partum en post-partumzorg. Tijdens de zwangerschap worden vier doelstellingen nagestreefd: minstens 4 prenatale controles, tetanusvaccinatie, micronutriënten (foliumzuur en ijzer) en een geboorteplan. Met dit laatste wordt bedoeld dat er op voorhand wordt stilgestaan bij de locatie van bevalling, naam van het kindje en medische voorgeschiedenis. Dit is slechts de basis, maar vrouwen voor wie het mogelijk is, worden nog andere zaken aangeboden uiteraard tegen betaling (vb. echo, maandelijkse controle). Post-partumzorg bestaat voornamelijk uit opvolging van borstvoeding, vaccinatie, hygiëne van moeder en kind.

De adolescenten vormen een tweede doelgroep. Aangezien men hier met een toenemend aantal tienermoeders kampt, poogt men met seksuele voorlichting het tij te keren. Niettegenstaande dat (orale) anticonceptie voor ongetrouwde vrouwen verboden is. Getrouwde vrouwen hebben wel recht op anticonceptie (de pil) aan een gereduceerde prijs. Men doet ook aan pre-marriage counselling omdat scheiding niet past in de katholieke levensvisie van de samenleving. Het toekomstig koppel wordt gewezen op de moeilijkheden die op hun weg zullen komen tijdens hun levenslange verbintenis. Toch bestaat er een soort achterpoortje: anulment. Wanneer men kan aantonen dat zij op het moment van de beslissing tot huwen mentaal niet capabel waren om deze verbintenis aan te gaan, wordt het huwelijk onwettig verklaard.

In alle doelgroepen gaat een belangrijk deel van de aandacht enerzijds naar preventie van aandoeningen zoals diabetes, COPD (= chronisch obstructief longlijden), soa’s en vermijdbare risicofactoren zoals roken, ongezonde voeding, alcoholconsumptie…  Anderzijds naar opvolging van chronisch zieke patiënten (therapietrouw, bloedwaarden).

Hierna aten we een zeer smaakvolle maaltijd bij de paters met zelfs aardbeien als dessert :-) (Baguio staat blijkbaar bekend om zijn aardbeien)

In de namiddag vertrokken we met de typisch, kleurrijk versierde jeepney naar een instituut voor blinden en onderwijsintegratie. Dit initiatief werd opgestart door Pater Ignace en houdt zich bezig met het integreren van leerlingen met een visuele beperking in het normaal onderwijs. Zij sturen vanuit hun centrum mensen naar scholen om leerkrachten te tonen hoe ze met simpele middelen deze kinderen kunnen onderwijzen. Kinderen kunnen ook in het instituut zelf terecht voor computerles, cursussen in braille… Ze krijgen zelfs een computer ter beschikking met de gespecialiseerde software om ook thuis te oefenen. Voor de financiering van deze moderne apparatuur en het voortbestaan van dit instituut is men afhankelijk van SLU, Rotary van Zuid-Australië, Frankrijk en de Filipijnen. Ook de West-Vlaamse gemeenschap heeft jarenlang zijn steentje bijgedragen, maar dit werd stopgezet.

Na het avondeten werden we door Guido voor zijn komende verjaardag getrakteerd op een dessert in Camp John Hay, een vroegere Amerikaanse legerbasis waar nu een fancy hotel gevestigd is.

Verzadigd door deze heerlijke caloriebom en voor sommigen nog een afsluitende cocktail kruipen we onder de wol. Tot morgen !

Dikke zoenen

Iris L. en Saar D.